Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało jest jednym z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Choć świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, jednak trzeba było czekać aż dziesięć stuleci zanim zewnętrzne przejawy tego kultu powstały i zadomowiły się w Kościele katolickim.

Historia

Inicjatorką ustanowienia święta Bożego Ciała była św. Julianna z Cornillon (1192-1258). Kiedy była przeoryszą klasztoru augustianek w Mont Cornillon w pobliżu Liege, w roku 1245 została zaszczycona objawieniami, w których Chrystus żądał ustanowienia osobnego święta ku czci Najświętszej Eucharystii. Pan Jezus wyznaczył sobie nawet dzień uroczystości Bożego Ciała – czwartek po niedzieli Świętej Trójcy. Biskup Liege, Robert, po naradzie ze swoją kapitułą i po pilnym zbadaniu objawień, postanowił wypełnić życzenie Pana Jezusa. W roku 1246 odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna.

W Polsce z procesją Bożego Ciała spotykamy się już w XIV wieku w Płocku i Wrocławiu. W wieku XVI do Polski przychodzi zwyczaj który notabene przybył z Niemiec, a chodzi dokładniej o tradycję czterech ołtarzy przy których są czytane cztery ewangelie. Od dawna jest znany też zwyczaj, że do kościoła na czas Oktawy Bożego Ciała przynoszono wianki z ziół i ziemię z pól. Po zakończonej oktawie brano ziemię i kładziono na polach prosząc Boga o dobre plony a wianki wieszano na ścianach domostw. Wianki te miały ciekawe zastosowanie. Otóż gdy zmarł jakiś domownik wianki te kładziono mu pod głowę. Zmielone także zioła z tychże wianków podawano z wodą chorym zwierzętom aby przywrócić je do zdrowia.

 

Liturgia

Liturgia Uroczystości Bożego Ciała wyróżnia się już podczas liturgii słowa, gdzie przed ewangelią śpiewana jest sekwencja “Chwal, Syjonie Zbawiciela” (łac. “Lauda Sion Salvatorem”).  Jest to hymn autorstwa św Tomasza z Akwinu przewidziany wyłącznie na tę uroczystość. (Tekst i nuty poniżej)

Centralną częścią obchodów liturgicznych jest uroczysta procesja eucharystyczna z czterema ołtarzami, przy których czytane są modlitwy i Ewangelie tematycznie związane z Eucharystią. 

Procesja kończy się uroczystym śpiewem hymnu “Ciebie Boga wysławiamy” (łac. “Te Deum”).

 

Tekst i nuty sekwencji:

 

 

Źródła: http://www.ministranci.archidiecezja.katowice.pl/, http://www.zyciezakonne.pl/, http://ekai.pl/